De patiënt heeft het laatste woord

Linda Burger en Cees Smit hebben het laatste woord. Over samenwerking, commerciële partijen die het echt anders doen en inspiratie.

Het gaat al anders

Linda Burger, ervaringsdeskundige en manager Poliklinieken AMC: “Mijn zoon van negentien mag meedoen op het WK karten outdoor in Les Mans. Hij moest voor zijn racelicentie op stel en sprong een ecg regelen. Ik dacht ik bel mijn huisarts, maar die is woensdag vrij. Dus ik bel mijn ziekenhuis. Terwijl ik bezig was om een verwijsbrief te regelen en te zorgen dat we op vrijdag terecht konden, zei mijn zoon ‘laat maar mam’.” Hij had het zelf al geregeld, was via Google bij een sportmedisch centrum uitgekomen waar hij dezelfde middag terecht kon. “We zijn gegaan, ik rekende af en het was geregeld. Ik dacht: zo moet het gaan.” Ze vertelt over haar eigen ervaring als borstkankerpatiënt. Dat ze na de chemo thuis kwam en dat er vanuit het ziekenhuis niemand belde om te vragen hoe het met haar ging. Behalve de fabrikant van een prik die werd opgestuurd en die ze zichzelf gaf: “Die belde wel, om te vragen of alles goed was aangekomen en hoe ik mij voelde. Het verschil? Die fabrikant zag mij als een klant.” De lessen zie ze hieruit trok: “Het kan dus al anders en het gaat al anders. Ik verwacht veel van de jonge generatie, laat hen maar gaan. Zij zullen de zorg veranderen. En als de zorginstellingen niet veranderen, dan zoeken ze een andere weg.”

De patiënt heeft het laatste woord

De patiënt aan tafel

“Ik hoorde dat het Spaarne Gasthuis vorig jaar een hospitality manager van het Amstel Hotel in dienst heeft genomen. Daar kwamen al allerlei aardige dingen uit voort,” zegt Cees Smit, ervaringsdeskundige en auteur. Tijdens het Panorama van de Zorg werd veel gesproken over disruptie en de onzekerheid die dat met zich meebrengt, ook voor patiënten, vertelt hij. En over samenwerking: “Zorgaanbieders uit diverse lijnen werken samen met patiënten en dat is denk ik een trend waar we het van moeten hebben als het gaat om het veranderen van de zorg. Daarnaast vind ik dat ervaringsdeskundige patiënten die zelf uit de zorg komen, een veel steviger rol moeten spelen in gezondheidsorganisaties en aan de beleidstafels van de politiek. Er gebeurt al veel en dat is hoopvol om te zien. Ik ga hier geïnspireerd vandaan.”